बकेट लिस्ट

    

       

एकदा कवितेच्या काही ओळी लिहिताना बकेट लिस्ट हा विषय मनात घर करून गेला. कवितेच्या ओळी होत्या " म्हणलं असतं मी कदाचित, गेले राहून अपुरे स्वप्न " त्यावरून मी " बकेट लिस्ट " या विषयावर कधी आली कळलंच नाही.

लहानपणी शाळेत कधीतरी आपल्याला कोणीतरी विचारलेले असते " मोठं होऊन काय होणार ? " पासून सुरू होणारी ही लिस्ट " वयाची साठी सत्तरी आली की " आपले हे करायचे राहिलेच कि..." पर्यंत लांब वाढत असते. आपल्यातले काही “ पदरी पडले पवित्र झाले.” या विचार सरणीचे, मिळेल त्यात समाधान मानणारे तर काहींची ही यादी संपत नाही. याची सुरुवात करताना आपण आज वर काय काय केले याची आठवण होतेच. सोबत काय काय नाही केले आणि पुढे काय करायचे हे ही पाठोपाठ आलेच. लहान मुलाच्या समोर जर आपण दोन चॉकलेट ठेवली. एक छोटं आणि एक मोठं तर छोटं सोडून मोठं मिळवण्यासाठी ची धडपड म्हणजे ही बकेट लिस्ट ची सुरुवात. हे अगदीच साधं उदाहरण आहे. ज्याची सुरवात चॉकलेटने झाली. हळूहळू त्याच चॉकलेटचा बंगला या बकेट लिस्ट मध्ये कधी येतो आपल्याला कळत ही नाही. आपण आजवर जे काही मिळवले. केले. अनुभवले त्यात आपली बकेट नक्की किती भरली याचा विचार आपण केला तर हा मार्ग आणखी योग्य दिशेने जाऊन पूर्ण करता येईल. माझ्या या बकेट मध्ये कविता होत्या. खूप सारे अनुभव आणि खूप साऱ्या गोष्टी. पुढे काय लिहायचे ते हळूहळू उमजत गेले. माझ्या त्या सुरुवातीच्या कवितेचा शेवट ही तसाच केला. " आता मुळीच म्हणणार नाही, राहिले होते एक अपुरे स्वप्न." कदाचित ते पुरे व्हायचे होते आज किंवा आता पासून.