Monday, 24 August 2020

ऑनलाईन शाळा

पावसाळा सुरू झाला होता. जून महिन्याची पहिल्या वहिल्या पावसाची जशी आपल्याला आतुरता असते तशीच आतुरता घराघरातील लहान मुलांना शाळेची. नव्या वर्गाची. नव्या पुस्तकांची. नव्या शिक्षकांची असते. यावेळी लॉकडाऊन मध्ये मात्र मान्सून काहीतरी वेगळीच शाळा घेतोय.
नेहमी राष्ट्रगीताने सुरू होणारी शाळा आज घरून सुरु झाली. रोजचे तास घर बसल्या पहायची ऐकायची वेळ यंदा जूनच्या सरींसोबत आली. थोड्या फार प्रमाणात हे शिवधनुष्य धारण करण्यात शिक्षक आणि विद्यार्थी यशस्वी झाले ही. पण याच ऑनलाइन शाळेत जेव्हा मुलांची आणि त्यात ही खोडकर विद्यार्थ्यांची एन्ट्री झाली तेव्हा एवढ्याशा फोन मध्ये सुद्धा वेगळेच नाट्य दिसले. कसे ते पाहण्यासाठी ही ऑनलाईन शाळा.
सकाळ सकाळीच मुलांनी शाळेला जायची तयारी केली. एरवी जिथे तासभर लागतो जायला आता एका मिनिटात वर्गात पोहोचले. शंभर टक्के चार्ज करून ठेवलेला फोन आणि फक्त एका बटनाच्या अंतरावर वर्ग आणि शाळा. शाळेत नवा तास सुरू झाला की सहसा बेल होते. यावेळी फोनवर अलार्म वाजला, नोटिफिकेशन आले आणि तास सुरू झाला. मॅडम आणि शाळकरी मुले उत्साहात तयार. वर्ग सुरू झाला तसे मॅडमनी विचारले, गृहपाठ केला का? चेहरे दाखवा तुमचे… प्रश्न कसे विचारायचे मग…. " तेवढयात रोहित जागेवरच उभा राहिला आणि “गुड मॉर्निंग टीचरर…” म्हणला तेही तालासुरात. मॅडम अजूनच संतापल्या. "अरे वाजले किती बघ. बारा कधीच वाजून गेले. मधली सुट्टी असते आता ..."
रोहित गडबडून म्हणला " सॉरी टीचररर… "
मॅडम पुढचा प्रश्न घेऊन तयारच होत्या " मित्र कुठे आहे तुझा ? “ “नेहमी तर सोबत असतो ना आता सोशल डिस्टन्स ठेवायचे ठरवले वाटतं. “
रोहित गालातल्या गालात हसत म्हणला " हो टीचर, म्हणून आता मी इथे झूम वर आणि तो फेसबुक वर आहे...किती अंतर आहे बघा आमच्यात. मी घेऊन येऊ का त्याला वर्गात "
मॅडम म्हणल्या " हो सांग त्याला तास सुरू झाले आणि तुमची वेगळी मिटिंग सुरू करू नका म्हणजे झालं "
" चला बाकीच्यांनी सांगा लॉक डाऊनच्या सुट्टीत काय काय केलं ? "
सुदर्शनने सुरवात केली " मी जेवण केलं मॅडम ..."
सखी दबक्या आवाजात म्हणली " ते आम्ही रोजच करतो "
मॅडम म्हणल्या " केलंस की बनवलं आणि काय काय बनवलं "
सुदर्शन अगदी उत्साहात म्हणला " डाळ भात आणि पापड "
सगळेच हसले.
सुधीर ओव्हर कॉन्फिडन्स मध्ये म्हणला " त्यात काय एवढं ...हे मला पण तर येत "
मॅडम म्हणाल्या " असे का ? सांग मग काय काय लागत साहित्य ? "
सुधीर पुन्हा त्याच ओव्हर कॉन्फिडन्स मध्ये डाळ, तांदूळ आणि एक होकिन्सचा कुकर. पापड ते पण लिज्जतचे "
सगळे पुन्हा हसले. स्पीकर ऑन असल्यामुळे प्रत्येकाच्या घरून आवाज येत होता.
सुदर्शन म्हणला " मॅडम डाळ कोणती वापरायची होती ओ विसरलो. "
मॅडम कधी त्यांच्या या खानावळीत शिरल्या कळले ही नाही नंतर त्या ही मास्टर शेफच्या भूमिकेत गेल्या. " त्यात तूर डाळ नाही तर मूग डाळ लागते सुदर्शन ...इथूनच सुरवात आहे अजून " मॅडम हसल्या.
समीर म्हणला " मॅडम आणि तीन शिट्या ना ..."
मॅडम होकारार्थी मान हलवत म्हणल्या " हो ...चला आता चर्चा बास "
सुधीर म्हणला " मॅडम उद्या बिर्याणी आणि रायता घेऊया "
मॅडमनी कपाळाला हात लावला.
सुदर्शन म्हणला " माझी भाजी शिजली मी बंद करून असा गेलो आणि असा आलो कुठेही जाऊ नका पाहत राहा..... "
मॅडम संतापल्या. चार जी बि नेट मुलाच्या खानावळीतच कधी संपून गेले कळले ही नाही. म्हणल्या " चला आता पुढे जाऊया ...सुधीर अरे तो कॅमेरा तरी समोर ठेव. आजूबाजूचे बिल्डिंगचे टेरेस का दाखवतोय . माहिती आहे पाऊस येतो ते. सुधीर म्हणला " मॅडम ते वर पत्राच्या दिशेने नेटवर्क येत.." पुन्हा एकदा मॅडमनी कपाळाला हात लावला. आणि म्हणल्या " अरे वा जास्वंदी चे पण झाड आहे का टेरेसवर…छान छान ...रोज एक गणपतीला वाहत जा ...दहावीला आहेस ना "
सुधीर म्हणला " हो टीचर यावेळी मीच मंडळाचा अध्यक्ष आहे...vip पास देतो ..दर्शनाला या "
मॅडम म्हणले " नको रे बाबा, या वेळी vip पास दिलास तरी काळजी घेतली पाहिजे. " घरी राहा, सुरक्षित राहा. "
सुमित म्हणला " मॅडम तो बोलवायला गेला, आलाच नाही अजून ...आपला डाळ भात पण रेडी झाला..."
मॅडम म्हणल्या " अरे हो उद्या पाहते त्याला ...त्याच्या कडूनच प्रश्नांची सुरवात करूया…आता माझा डेटा पण संपला तर उद्या तास घेऊ "
सखी म्हणली " हो मॅडम उद्या डायरेक्ट बिर्याणीची रेसिपी विचारू त्याला."
मॅडम आलेले मेसेज पाहिले आणि मोठ्याने म्हणल्या " हा मेसेज कोणी लिहिला इथे like करो share करो ...आगाऊ कुठचे ..."
बोलवायला गेलेला रोहित आला आणि त्याने त्याचा खोडकरपणा तिथेच दाखवला. त्याच क्षणी तो म्हणला " हे गणिताचे पुस्तक राहू दे… मॅडम ते बिर्याणीचा फिक्स आहे ना मला पण शिकायचे ..." त्याच क्षणी मॅडमनी त्याला रिमुव्ह केलं आणि तास ही संपला.

No comments:

निवडुंग

खिडकीत लावलेली तुळस चांगली वाढली होती. दुपारची वेळ होती. उन्हाचा तडाखा बघून मी तुळशीला पुन्हा पाणी घातले. तुळशीच्या त्या पानांवर...